मी विजयकुमार किसन भुजबळ Knowledge is Power या ब्लॉगवर सहर्ष स्वागत करत आहे WELCOME TO MY EDUCATIONAL BLOG KNOWLEDGE IS POWER THANKS FOR VISIT MY BLOG AND FOLLOW MY BLOG
इयत्ता पाचवी नवोदय परीक्षा स्कॉलरशिप परीक्षा स्पर्धा परीक्षा उपयुक्त वेब साईट * FOLLOW MY BLOG

महत्वाच्या लिंक IMP

मंगळवार, १३ डिसेंबर, २०२२

चूक बरोबर होणार...

 @@@@@@

 चुका विसरा .... पण त्याची कारणे लक्षात ठेवा


ज्याच्या हातून चुका होत नाहीत तो माणूसच नाही, असे आपण मानतो. 

म्हणून


तर आपल्या हातून झालेल्या चुका आपण विसरतो पण आपल्या हातून या चुका का झाल्या याची कारणे जर आपण प्रत्येक वेळी शोधून लक्षात घेतली तर मात्र भविष्यकाळात आपल्या हातून कमीत कमी चुका होतील

अज्ञान, विस्मरण, दुर्लक्ष, शारीरिक अस्वास्थ इत्यादीमुळे आपल्या हातून काही चुका होत असतात काहीजण या चुकांची कारणे शोधून अशा चुका आपल्या हातून पुन्हा होऊ नयेत म्हणून प्रयत्न करतात आणि त्यात ती यशस्वी होतात आणि जी माणसे चुकांची कारणे शोधीत नाहीत ती पुन्हा चुकतात आणि दुःखी होतात.

काही राष्ट्रे पहिल्या महायुद्धाची कारणे विसरली म्हणून तर दुसरे महायुद्ध झाले.

 गर्दीत दागिन्यांच्या चोऱ्या होणे, काही विद्यार्थी नापास होतात याला हेच कारण महत्त्वाचे आहे. झालेल्या चुका पुन्हा दुरुस्त होऊ शकत नाहीत कारण भूतकाळातल्या घटना आहेत. पण भूतकाळावर भविष्यकाळ, वर्तमानकाळ अवलंबून असतो म्हणून झालेल्या चुकांची कारणे लक्षात घेतल्यास लक्षणीय सुधारणा होते. म्हणूनच म्हणतात की, 'चुका विसरा पण त्याची कारणे लक्षात ठेवा.'

🙏🙏🙏

सोमवार, १२ डिसेंबर, २०२२

कामात प्रामाणिकपणा

 *निवृत्त होईपर्यंत प्रामाणिकपणे काम करणे, हेच सर्वोत्तम....*


*एक सुतार काम करणारा ६० वर्षांचा माणूस होता तो आत्ता ज्या मालकाकडे काम करत होता तिथे त्याला ४० वर्षे झाले होते.*


ह्या ४० वर्षाच्या काळात त्याने हजारो घरे बनवली होती. पण आता त्याला संसाराला वेळ द्यायचा होता.


तो त्याच्या मालकाकडे जाऊन म्हणतो, मालक ४० वर्षे मी तुमच्याकडे इमाने इतबारे काम केले पण आता मला माझ्या संसाराला वेळ द्यायचा आहे, माझ्या मुलांबरोबर, माझ्या मुलांच्या मुलांबरोबर वेळ घालवायचा आहे. मला निवृत्त व्हायचे आहे.


आता मालक तर मालक असतात, जाता जाता सुद्धा आपल्या कामगारांकडून अजून थोडं काम कसं करून घ्यायचं हे त्यांना चांगलच माहिती असते...


तेव्हा मालक त्या सुताराला म्हणतो ठीक आहे. तुला निवृत्त व्हायचंय तर तू होऊ शकतोस पण एक शेवटचे तीन महिन्यांचे काम आले आहे ते फक्त करून जा, ते काम झाल्यानंतर तुझा छान पैकी निरोप समारंभ करू आणि एकदम उत्साहात तुला निरोप देऊ.


एवढे वर्ष मालकाने आपल्याला सांभाळून घेतलं, आपल्याला आधार दिला, हा विचार करून त्या सुताराने ते काम करायला होकार दिला.


पण आता त्याच्या काम करण्याच्या पद्धतीमध्ये फरक आला होता. त्याने विचार केला होता की मस्त घरी बसून आराम करेन, पण अजून ३ महिने काम करावे लागणार होते.


आतापर्यंत प्रत्येक काम मन लावून केले होते पण आता कसेतरी करायचे म्हणून तो काम करत होता. ज्या सुताराने आपल्या पूर्ण आयुष्यात सगळ्यात सर्वोत्तम घरे बनवली पण आता शेवटचे घर बनवताना त्याचे अजिबात मन लागत नव्हते.


कसेतरी लाकडे कापायची, कसेतरी खिळे ठोकायचे, कसेतरी पॉलिशिंग करायचे असे करत करत तो घर बनवत होता.


कसंबसं त्याने ते अर्धवट मनाने का होईना पण ३ महिन्यात घर पूर्ण केले. घर पूर्ण झाल्यानंतर तो सुटकेचा निश्वास सोडतो.


झालं बाबा कसतरी असा तो विचार करतो. तो मालकाला जाऊन सांगतो, मालक घर पूर्ण झालं आहे. तेंव्हा मालक त्याच्याबरोबर घर बघायला निघतो. घर एकदम जवळ आलेले असताना तो मालक थांबतो त्या सुताराचा हात पकडतो आणि त्याच्या हातात त्या घराच्या चाव्या देत म्हणतो.


हे जे घर तू बनवलं आहेस ते तुला मी माझ्यातर्फे भेट म्हणून देत आहे. गेली ४० वर्षे तू माझ्याकडे जी मेहनत केलीस त्याचे फळ म्हणून हे घर मी तुला देत आहे. हे तुझे स्वतःचे घर होते जे तू बनवत होता.


मित्रांनो विचार करा काय वाटले असेल त्या सुताराला...?? काय चालले असेल त्याच्या मनात...??


मला कोणी सांगितले असते की हे माझे घर आहे तर माझ्या आयुष्यातले सगळ्यात वाईट घर बनवण्याऐवजी मी सर्वोत्तम घर बनवले असते.


अरे! कोणी मला सांगितले का नाही की हे माझे घर आहे. सांगितले असते तर एक एक खिळा, एक एक लाकूड, पॉलिश करताना मी हजार वेळा विचार केला असता आणि एक सर्वोत्तम घर बनवले असते. मी आता परत मागे सुद्धा जाऊ शकत नाही. 


का मी असे केले...??


*"नोकरीचे असो नाहीतर इतर, कुठलेही काम आपण स्वतःसाठीच करतोय असे समजुन करा..."*


*"आपल्यावर पश्चातापाची वेळ कधीच येणार नाही...आणि चांगले काम केल्याचा आनंद आपल्याला कायमचा मिळेल...!!"*


*सुंदर आहे ना कल्पना...!!*  


*कुठेही काम करा प्रामाणिकपणे करा आणि चांगले काम करा.चांगले काम केल्याचे फळ नेहमीच चांगले मिळते.

धन्यवाद लेख आवडल्यास नक्की शेअर करा 🙏🙏🙏🙏

बुधवार, ७ डिसेंबर, २०२२

परिपूर्णता

 


परिपूर्ण कोणी नसतं


मित्रांनो, प्रत्येक माणूस हा आपापल्या क्षेत्रात पारंगत असतो. एखादा उत्तम वक्ता असेल तर त्याला आपल्या कार्यक्रमाचे उत्तम मार्केटिंग करता येईल असे नव्हे. त्यामुळे खऱ्या अर्थाने कार्यक्रम यशस्वी करायचे असतील तर त्या व्यक्तीने मार्केटिंग क्षेत्रातल्या तज्ज्ञ माणसाशी पार्टनरशिप करणे आवश्यक असते. तर ती ट्रेनिंग कंपनी पुढे जाऊ शकते. वेगवेगळ्या क्षेत्रांत आपल्याला वेगवेगळे करार करावे लागतात. सल्ला घ्यावा लागतो. हे एक साहचर्य आहे. एक आंधळा व एक लंगडा भिकारी एका गावात एकत्र भेटतात. गप्पा मारू लागतात. आंधळ्याला नीट दिसत नसते. त्यामुळे त्याला रस्ता पार करता येत नाही. काही लबाड लोकही त्याला काही वेळेला कमी पैसे टाकून जास्त पैसे घेऊन त्याला फसवतात. लंगड्या माणसाला चालता येत नाही. थोडं चाललं की, त्याला खूप त्रास होतो. मग हे दोघेही एकमेकांना सहकार्य करण्यासाठी तयार होतात, आणि लंगडा भिकारी आंधळ्याच्या खांद्यावर बसतो. दमल्यानंतर दोघेही एका झाडाखाली बसतात. आणि मिळालेले पैसे दोघेही वाटून घेतात. दोघे एकमेकांनो खूप मदत करतात. त्यांनी एकमेकांना एकमेकांच्या शक्ती दिल्या. त्यामुळे त्यांचे आयुष्य खूप छान चाललेले आहे. मित्रांनो, या जगात कोणीच परिपूर्ण नसतो. जे आपल्याकडे नाही, त्यासाठी दुसऱ्याची मदत घ्यायची असते. जे आपल्याकडे आहे व दुसऱ्याकडे नाही त्याला आपण मदत करायची.

- डॉ. दत्ता कोहिनकर (माईंड पॉवर ट्रेनर


शुक्रवार, २ डिसेंबर, २०२२

शब्दांचा आधार

 व्यक्तीला जीवनात विविध प्रकारे सहाय हवे असते. सहाय म्हणजे मदत, आधार! हा आधार असतो पैशाचा, श्रमाचा. परंतु याहीपेक्षा एक वेगळा आधार असू हकतो की, ज्यात पैसा किंवा श्रम खर्ची पडत नाहीत पण खर्ची पडतो फक्त विचार! हा विचार शब्दांच्या सहायाने आपण व्यक्त करतो; म्हणून त्यास आपण 'शब्दांचा आधार' असे संबोधतो.


वेलीला जसा वृक्षाचा आधार गरजेचा असतो, मुलांना आई-वडिलांचा विद्यार्थ्यांला शिक्षकांचा, अनुयायाला नेत्याचा, साधकाला गुरूचा तसे भांबावलेल्या, वैतागलेल्या, हताश झालेल्या, दुःखाने होरपळलेल्या मनाला शब्दाचा आधार फार मोठा वाटतो.


वृक्षाच्या आधाराने जशी वेल फोफावते तशी माता-पिता यांच्या 'आम्ही आहोत, चल पुढे' या शब्दांच्या आधाराने मुले जीवनातील चढ-उतारांशी मुकाबला करू शकतात. कधी कधी त्यांना मिळणाऱ्या छोट्या-मोठ्या विजयानेही आपण म्हणतो, 'शाबास, विजयी भव' लढाईवर जाणाऱ्या मुलाला आई जेव्हा ओवाळते तेव्हा तिच्या मुखातून बाहेर पडलेल्या 'औक्षवंत हो!" 'जयवंत हो!' 'कल्याण असो!' किंवा 'पुन्हा प्रयत्नाला लाग' अरे अपयश ही यशाची पायरी असते' अशा शब्दांचा आधार त्याला पृथ्वीमोलाचा वाटतो. या शब्दाच्या आधारानेच त्यांना प्रेरणा मिळते, स्फूर्ती मिळते. परिणामतः ते विजयाची वाटचाल करू शकतात.


या उलट कधी कधी संकटग्रस्तांचे अडचणीत सापडलेल्यांचे किंवा दुःखद प्रसंगी आपण एखाद्याचे सांत्वन करतो "या जगात तुम्हीच फक्त दुःखी आहात, अस का

तुम्हाला वाटतं?” अशा शब्दांच्या आधाराने आपण केलेल्या सांत्वनामुळे त्या व्यक्तीला, कुटुंबाला आधार मिळतो. हा शब्दांचा आधार मोठा वाटण्याचे कारण म्हणजे या शब्दांच्या मागे मोठी शक्ती उभी असते. त्यामुळे त्या असहाय, संकटग्रस्त व्यक्तीला आपण या जगात एकटे नाही, आपल्या पाठीशी कोणीतरी आहे, याची जाणीव होते व हीच भावना संकटातून पार पडण्यास त्या व्यक्तीस मदत करीत असते.


 शब्दांचा आधार देताना आपल्याला विचार करावा लागतो, पैसा खर्च करावा लागत नाही. या विचारांच्या शब्दांच्या आधाराने मानवी जीवन फुलू शकते, निराशा संपते, प्रेरणा मिळते. म्हणूनच हा शब्दांचा आधार मौल्यवान होऊ शकतो 

म्हणून अडचणीच्या वेळी द्या शब्दांचा आधार..........🙏🙏🙏🙏🙏🙏

.

लोकप्रिय पोस्ट